مروری بر تغییر لحن ترامپ درباره ایران

مروری بر تغییر لحن ترامپ درباره ایران



به گزارش گروه نشریات خبری، بررسی امروز پنجشنبه ۹ خرداد روزنامه‌ها، خبرگزاری‌ها و تارنماهای داخلی نشان می‌دهد که تغییر رویکرد ترامپ از تهدید و برخوردهای تند واشنگتن نسبت به تهران تا تاکید برحل تنش میان ایران و آمریکا موضوع مشترکی است که مورد توجه رسانه‌های اصلاح طلب و اصولگرا قرارگرفته است.

ضرورت راستی آزمایی سخنان اخیر ترامپ در ژاپن؛ نقش ژاپن در رفع تنش میان ایران و آمریکا؛ استراتژی واشنگتن در منطقه و دیپلماسی قدرتمند جمهوری اسلامی و لزوم امتیاز گیری از ترامپ دیگر محورهای موردتوجه رسانه‌های اصلاح طلب است.

رسانه‌های نزدیک به جریان اصلاح طلب در مواضع اخیر ترامپ آورده‌اند ” اینکه آیا واقعاً موضع ترامپ نسبت به قبل تغییر کرده است، مورد پرسش تحلیلگران است و این گمانه‎زنی که نخست وزیر ژاپن با استفاده از دوستی شخصی‌ای که با رئیس‎جمهور آمریکا دارد، با او رایزنی و هماهنگی کرده و حداقل موجب تلطیف مواضع او شده، نیازمند راستی‎آزمایی است.”

رسانه‌های اصولگرا با محورهایی چون، مواضع دوگانه ترامپ و بولتون درباره ایران؛ هدف واشنگتن از اعمال فشار، ارعاب جمهوری اسلامی است و تغییرصحنه سیاسی میان ایران و آمریکا به موضوع پرداخته‌اند.

همچنین رسانه‌های منتسب به جریان اصولگرا در خصوص تغییر لحن ترامپ این گونه نوشتند: “مواضع جدید وی درباره ایران به ویژه این جمله که «ما به دنبال تغییر حکومت در ایران نیستیم» را می‌توان یک تغییر عمده در نظرات وی درخصوص سیاست تحمیلی اش درباره ایران دانست.”

رسانه‌های اصلاح طلب

عبارت‌های به کار رفته در اخبار و گزارش‌های رسانه‌های نزدیک به جریان اصلاح طلب عبارتند از: “در ضمنیات این سخن ترامپ که گفته است «به‎دنبال تغییر رژیم نیست»، اصل مطلب سرجای خود هست”؛ “آمریکا برای تأمین منافع خود سیاست چماق و هویج را به کار می‌برد”؛ ” آیا انعطاف لفظی ترامپ در ژاپن مشکل را حل می‌کند؟ “؛ ” استراتژی ایالات متحده در مقابله با جمهوری اسلامی استفاده از جنگ هیبریدی (ترکیبی) است”؛ “ترامپ و همراهانشان تا توانسته‌اند شرایط را ملتهب و اوضاع را متشنج کردند؛ اما دیپلماسی فعال ظریف و قدرتمند و خویشتنداری جمهوری اسلامی ایران ابتکار عمل را از دست ایالات متحده امریکا خارج کرد”.

تغییر لحن ترامپ درباره ایران

غلامرضا نظربلند نگارنده یادداشت روزنامه شرق در پاسخ به این پرسش که ” آیا واقعاً موضع ترامپ نسبت به قبل تغییر کرده است؟ ” می‌نویسد: بعضی‌ها بر این باورند که در ضمنیات این سخن ترامپ که گفته است «به‎دنبال تغییر رژیم نیست»، اصل مطلب سرجای خود هست، اما او بنا به مصلحت یا به عبارتی، با ملحوظ‌داشتن «جغرافیای سخن»، عجالتاً آن را مردود دانسته است. بعضی دیگر بدون اینکه بحث تغییر موضع آمریکا را نفی یا اثبات کنند، می‌گویند اظهارات جدید رئیس‎جمهور این کشور راه گفت‎وگوی واشنگتن و تهران را که به‌نوعی دچار بن‌بست شده بود، باز کرده است. افزون بر این، درباره گمانه‎زنی مزبور می‌توان حدس زد که ترامپ قبل از اظهارات خود در کنفرانس مطبوعاتی، با ژاپنی‌ها رایزنی کرده و با آنها هماهنگی‌های لازم را به عمل آورده است. ترامپ در بازی شطرنجی که با ما به راه انداخته، اینک مهره‌ای را به حرکت درآورده که مهره شینزو آبه است. او از نخست‎وزیر ژاپن که پیش از این در توکیو پذیرای وزیر خارجه ایران بود، خواسته است با سفر به تهران در دو هفته آینده، با مقامات ایران درباره اختلاف با آمریکا صحبت کند. اینکه آبه این مأموریت را در مقام میانجی یا حامل پیام انجام می‌دهد، تاکنون معلوم نشده است. دیدار نخست‎وزیر ژاپن از تهران حتی اگر محدود به پیام‌رسانی هم باشد، حائز اهمیت فراوانی است.

روزنامه ابتکار به نقل از”کمال دهقانی فیروزآبادی” عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی در واکنش به سخنان اخیر رئیس ایالات متحده آمریکا مبنی براینکه به دنبال تغییر نظام نیست، نوشت: معتقدم سخنان اخیر رئیس ایالات متحده آمریکا حرف است. این کشور سیاست چماق و هویج را به کار می‌برد برای اینکه منافع خود را تأمین کند. این عضوکمیسیون امنیت ملی و سیاست مجلس خاطرنشان کرد که آمریکا در عمل با جمهوری اسلامی خصومت دارد و بارها هم در مقاطع مختلف این را ثابت کرده است. …ما به حرف کاری نداریم، اینکه یک روز هویج نشان و روز دیگر چماق را نمی‌پذیریم. امروز می‌گویند ما به دنبال تغییر نظام در ایران نیستیم اما مشاهده می‌کنید که آشکارا تهدید به جنگ می‌کنند!

نماینده مردم تفت خاطرنشان کرد: ترامپ با نقض آشکار قوانین بین‌الملل، پیمان‌شکنی و اعمال تحریم، بیشترین ضربه را به منافع ملی ما زده است و همچنان به کار خود ادامه می‌دهد اما جالب است که سخنان اینچنینی به زبان می‌آورد.

روزنامه آفتاب یزد به نقل از “فیاض زاهد” کارشناس مسائل بین الملل و استاد دانشگاه در بررسی دلیل تغییر لحن ترامپ نوشت: ظریف وقتی که در هند بود، نخست وزیر ژاپن از او خواست که سفری تعیین نشده‌ای به توکیو داشته باشد. به نظر می‌آمد که درآن مقطع ژاپنی‌ها همزمان با پیشنهاد به وزیرخارجه برای سفر به توکیو، در جریان سفرترامپ به ژاپن هم بودند. در سفر وزیر خارجه ایران به توکیو پیام‌هایی رد و بدل شد. بنابراین تصور می‌رود که اظهارات دونالد ترامپ یا به عبارتی تغییر لحن رئیس جمهور آمریکا نتیجه گفت و گوهایی بوده که در پشت پرده میان ظریف و مقامات ژاپنی شکل گرفته است. استفاده از واژه‌ها و تعابیری که نشانگر حفظ احترام و پرستیژ برای نظام جمهوری اسلامی است و حذف ۱۱ بند از شروط ۱۲ گانه به عنوان پیش شرط برای انجام هرگونه گفت‌وگو و تغییر آن به عدم دستیابی ایران به تسلیحات هسته‌ای خود بیانگر این تغییرلحن است. مسئله‌ای که باید در همین چارچوب مورد بررسی قرار بگیرد پاسخ توئیتی ظریف به اظهارات ترامپ است. او در توئیتش در پاسخ به اظهارات ترامپ اذعان کرد که مقام معظم رهبری طی فتوایی در ۴ سال گذشته دستیابی به سلاح هسته‌ای را حرام دانستند؛ این مسئله خود به تلطیف فضا کمک کرده است.

تارنمای فرارو با تیتر”آیا انعطاف لفظی ترامپ در ژاپن مشکل را حل می‌کند؟ ” تاکید ترامپ بر حل مسئله هسته‌ای ایران، گرچه ممکن است به عقب نشینی آمریکا از ۱۲ درخواست تلقی شود، احتمالاً به این معنی نیست که آمریکا از دو مسئله اعمال محدودیت بر موشک‌های بالستیکی ایران و نفوذ منطقه‌ای آن عقب‌نشینی کرده است. این احتمال کاملاً مطرح است که ترامپ می‌خواهد ابتدا با مسئله هسته‌ای وارد مذاکرات شود و سپس موضوعات دیگری را هم در ادامه مذاکرات مطرح کند.

رئیس‌جمهور آمریکا در جریان سفر به ژاپن سخنان نسبتاً ملایمی درباره ایران بیان کرد و احتمال توافق با ایران را وارد دانست، اما بی‌اعتمادی فعلی و حجم شکاف میان تهران و واشنگتن به حدی است که در حال حاضر جایی برای خوشبینی باقی نمی‌گذارد.

به گزارش فرارو، ترامپ در ادامه اظهاراتی گفت که موجب خوش‌بینی برخی ناظران شد. او تصریح کرد: «(ایران) شانس این را دارد که با همین سران، کشور بزرگی شود. من فقط می‌خواهم شفاف بگویم که ما دنبال تغییر رژیم نیستیم. ما دنبال این هستیم که تسلیحات هسته‌ای نباشد.»

سخنان صریح ترامپ از این منظر مهم است که بسیاری از ناظران، سیاست واقعی کاخ سفید در برابر تهران را براندازی نظام در ایران می‌دانند. هر چند که هیچکدام از مقامات دولت آمریکا تا به حال صریحاً به طور رسمی از چنین سیاسی سخن نگفته‌اند.

افزون بر این، ترامپ در سفر چهار روزه خود به ژاپن، که چند هفته پس از سفر وزیر خارجه ایران به توکیو انجام شد، از تلاش‌های ژاپن در زمینه میانجیگری با ایران استقبال کرد.

ضرورت راستی آزمایی سخنان اخیر ترامپ در ژاپن

روزنامه شرق در یادداشتی با عنوان “جاده شوسه واشنگتن – توکیو – تهران” به قلم “غلامرضا نظربلند” تحلیلگر سیاسی می‌نویسد: دونالد ترامپ در آغاز هفته جاری به ژاپن سفر کرد و در کنفرانس مطبوعاتی مشترکی با نخست ‎وزیر این کشور حضور به هم رساند. در این میان بیان رئیس‎جمهور آمریکا در این کنفرانس درباره ایران به ویژه آنجا که اظهار کرد «به‎دنبال تغییر رژیم نیستم و فقط می‌خواهم ایران سلاح اتمی نداشته باشد» و «ایران تحت رهبری کنونی نیز می‌تواند به پیشرفت اقتصادی چشمگیری دست پیدا کند»، سایر موضوعات دیدار سران دو قطب صنعتی و اقتصادی جهان را تحت‎الشعاع خود و در کانون توجهات ناظران بین‌المللی قرارداد. اینکه آیا واقعاً موضع ترامپ نسبت به قبل تغییر کرده است، مورد پرسش تحلیلگران است و این گمانه‎زنی که نخست وزیر ژاپن با استفاده از دوستی شخصی‌ای که با رئیس‎جمهور آمریکا دارد، با او رایزنی و هماهنگی کرده و حداقل موجب تلطیف مواضع او شده، نیازمند راستی‎آزمایی است.

نقش ژاپن در رفع تنش میان ایران و آمریکا

فیاض زاهد در گفت و گو با آفتاب یزد در این باره می‌گوید: دولت ژاپن در زمان جنگ کمک‌های بسیار زیادی به ایران کرد و ما به بسیاری از امکانات به ویژه در بخش لجستیکی و مالی نیازمند بودیم. در آن دوران از مساعدت دولت ژاپن برخوردار شدیم. علاوه بر این، ژاپن خباثت‌های برخی دولت‌های به ظاهر دوست را ندارد و از سویی مانند برخی از کشورهای منطقه به دنبال بازی کردن با کارت ایران نیست و بدون هیچ چشمداشتی و با تکیه بر مناسبات مثبتش با ایران در تلاش برای رفع تنش است. از سویی با توجه به روابط دو سویه و مثبت آمریکا با ژاپن، توکیو می‌تواند نقش یک دولت دوست و تسهیل کننده را فراهم کنند. برخی از گزارش‌ها نیز از دیدار شینزو آبه با مقامات ارشد کشورمان در سفرش به تهران حکایت دارد که این خود در تحولات آتی بسیار تعیین کننده است.

استراتژی واشنگتن در منطقه

روزنامه آرمان در یادداشتی می‌نویسد: استراتژی ایالات متحده در مقابله با جمهوری اسلامی در سال ۲۰۰۲ بر اساس پیشنهادی که در کنفرانس امنیتی مونیخ گرفته شد، استفاده از جنگ هیبریدی (ترکیبی) است. به گونه‌ای که در این مدل از جنگ تمامی عوامل اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، نظامی و امنیتی به کار گرفته می‌شود تا براساس آن مجوز استفاده از ابزار تروریسم برای مقابله با ایران توسط سازمان‌های اطلاعاتی و جاسوسی ایالات متحده صادر شود. نمونه بارز آن استفاده از گروه‌های تروریستی همچون داعش، القاعده و همچنین گروهک تروریستی منافقین بوده است. به نظر می‌رسد که جابه‌جایی نیروها که در حال انجام است، در راستای تجهیز پایگاه‌های آمریکایی برای مقابله با تهدیداتی است که آنها اعلام می‌دارند و مورد خواست برخی از کشورهای حاشیه جنوب خلیج فارس است. آمریکایی‌ها صورتحساب تحرکات خود را قبل از حرکت برای این کشورها ارسال می‌دارند و عملاً تجارت مرگ (جنگ) استراتژی مشخص آمریکایی‌ها در منطقه است. با وجود بیش از ۵۰۰ پایگاه نظامی، امنیتی و اطلاعاتی ایالات متحده در منطقه، اعزام ۱۵۰۰ نفر نیرو یک جابه‌جایی عادی بوده و نمی‌شود روی آن حسابی باز کرد. اگر واشنگتن برای مقابله با تهران قرار بود صف‌آرایی نظامی کند حداقل نیازمند آن است که در برابر نیروهای پر شمار دفاعی کشور نیرویی فراهم آوردکه بتواند وارد درگیری شود اما آمریکایی‌ها این توانایی را ندارند. با صراحت می‌توان گفت که جابه‌جایی‌ها بیشتر یک جنگ روانی به منظور فشار آوردن به ایران برای ورود به سیاهچاله جنگ و صلح است. … ترامپ صراحتاً اعلام داشت یا جنگ یا صلح اما در مقابل مقام معظم رهبری فرمودند که جنگی رخ نخواهد داد و مذاکره‌ای نیز اتفاق نخواهد افتاد.

در بخشی از گزارش روزنامه اعتماد آمده است: این روزها در هر محفل خودمانی و در هر مجلس رسمی مطرح و مورد سوال هست این است؛ آیا جنگی رخ می‌دهد؟ رهبر جمهوری اسلامی ایران در چند هفته اخیر صریحاً اعلام کردند، جنگی رخ نخواهد داد درست در زمانی که ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن به سمت منطقه شناور بود و وزیر امورخارجه ایالات متحده امریکا در این سو و آن سوی دنیا در حال بالا بردن فتیله جنگ و مشتعل کردن آن بود و ترامپ نیز ایران را ناشیانه به پایان خود تهدید کرد. اعوان و انصار منطقه‌ای هم آب به آسیاب‌شان ریختند و می‌ریزند. اما حقیقت ماجرا این است که وزیر امورخارجه اسبق ایالات متحده امریکا (هنری کیسینجر) درست گفته است که «سیاستمداران آنچه را که می‌خواهند انجام دهند با صدای بلند نمی‌گویند» اما این حقیقت با واقعیت و حقیقت جناب ترامپ همخوانی ندارد، زیرا که حقیقتاً این رئیس‌جمهور یک تاجر و بازرگان دلال است نه سیاستمدار!

ترامپ بهتر از سیاست‌بازی، ظهور در مقابل دوربین را می‌داند به نظر هیچ رئیس‌جمهوری در دنیای سیاست به قدر او در برابر دوربین و در رسانه‌های اجتماعی حضور و بروز و ظهور ندارد. او مدام توییت می‌کند، همیشه در اینستاگرام هست و غالباً در حال گفت‌وگو و جدال و محاجه با خبرنگاران، پس او با صدای بلند حرف می‌زند و دقیقاً دنبال همان چیزی که هست را اعلام می‌کند اما یقیناً او استراتژی‌ها و تاکتیک‌های پیدا و پنهان خود را دارد.

دیپلماسی قدرتمند جمهوری اسلامی و لزوم امتیاز گیری از ترامپ

اعتماد نوشت: روشن است در سیاست و بازی دیپلماسی نمی‌شود نشان سر راست گرفت و مادام که یک دیپلمات به راست اشاره دارد نباید از جناح چپ غافل بود اما این تمام ترامپ نیست زیرا او ماهیتاً سیاستمدار نیست و تلاش دارد این ضعف خود را جبران کند، هر از گاهی با برکناری همراهان و اعضای دولتش، گاهی به دست دادن‌های هیستریک با رؤسای کشورهای خارجی، همیشه با امضای قوانین و فرمان‌ها مقابل دوربین و گاهی با بلوف‌هایی که برای همگان آشناست و این حقیقت ترامپ است. او درست همان کاری که دوست دارد انجام دهد را گفته و می‌گوید، او پس از تهدید ایران در یک توییت موضعی کاملاً متقاوت در برابر ایران اعلام کرد این بی‌شک نشان از قدرت و همبستگی ایران و جمهوری اسلامی بود. به همین دلیل ایران به دلیل عملکرد ترامپ و یارانش و هوشمندی ایران در وضعیت برجسته و متمایزی قرار گرفته که می‌تواند بهره‌های فراوان از آن ببرد.

ترامپ و همراهانشان تا توانسته‌اند شرایط را ملتهب و اوضاع را متشنج کردند تا بتوانند بیشترین بهره را بگیرند اما دیپلماسی فعال ظریف و قدرتمند و خویشتنداری جمهوری اسلامی ایران حداقل تاکنون ابتکار عمل را از دست ایالات متحده امریکا خارج کرد تا اینکه رییس‌جمهورش در ژاپن صراحتاً مواضعی را اعلام می‌کند که صریحاً برگشت از مواضع سخت و هیجانی قبلی است و این موضوع بدون شک اگر معلول سیاست سنجیده جمهوری اسلامی ایران نباشد، بی تأثیر از آن نیست. بنابراین جمهوری اسلامی باید به این دستاورد با اهمیت توجه ویژه کند و باید از این زمین بازی که با درایت ایجاد کرده، بهره و امتیاز مناسب خود را بگیرد.

رسانه‌های اصولگرا

به برخی از عبارت‌های به کار رفته در گزارش‌های این رسانه‌ها اشاره می‌شود: ” سیاست خارجی اخیر ترامپ، تماشای نمایش دلقک است”؛ “البته از ترامپ بعید نیست تا در سخنانی جدید همین مواضع خود را هم زیر سوال ببرد”؛ ” به‌نظر می‌رسد که نیت بولتون و ترامپ یکسان نیست”؛ ” ایران راهبرد سکوت استراتژیک را کنار گذاشت و به‌رو کردن برگ‌های برنده خود در منطقه روی آورد”.

تغییر لحن و اظهارات متناقض ترامپ درباره ایران

یک روزنامه آمریکایی با اشاره به اظهارات متناقض رئیس‌جمهور آمریکا در عرصه بین‌الملل گزارش کرد که سیاست خارجی ترامپ همچون نمایش دلقک است.

«دیوید ایگناتیوس» روزنامه‌نگار و تحلیلگر ارشد آمریکایی طی یادداشتی در روزنامه آمریکایی واشنگتن‌پست، سیاست خارجی «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا را با «دلقک» مقایسه کرد و نوشت که تماشای نمایش دلقک که اخیراً سیاست خارجی ترامپ اینگونه بوده است، شما را به این فکر فرو می‌برد که آیا منطق منسجمی در اظهارنظرات غیرقابل پیش‌بینی و متناقض وی درباره ایران، کره شمالی و موضوعات دیگر وجود دارد. قطعاً وجود دارد: این سیاست، احمقانه است.

“چرا ترامپ مجبور به عقب نشینی در مقابل ایران است؟ ” عنوان مطلبی است که در تارنمای الف منتشر شده است. در بخشی از آن می‌خوانیم: اظهارات اخیر دونالد ترامپ در توکیو این بحث را پیش کشیده که ترامپ تا چه حد از مواضع قبلی خود در قبال ایران عقب نشسته و اساساً این مواضع تحت تأثیر چه مولفه‌هایی بیان شده است.

اینکه ترامپ نشان داده است به راحتی از مواضع قبلی خود عدول می‌کند یا نظراتش را تغییر می‌دهد و سخنی متناقض با موضع قبلی می‌گوید مبرهن است اما مواضع جدید وی درباره ایران به ویژه این جمله که «ما به دنبال تغییر حکومت در ایران نیستیم» را می‌توان یک تغییر عمده در نظرات وی درخصوص سیاست تحمیلی اش درباره ایران دانست. البته از ترامپ بعید نیست تا در سخنانی جدید همین مواضع خود را هم زیر سوال ببرد، اما بررسی روند موضع گیری های ترامپ در قبال ایران حاکی از نکاتی است که به نظر می‌رسد این موضع گیری چندان هم در اختیار وی نیست و این روند، خود را بر ساکن این روزهای کاخ سفید تحمیل کرده است.

مواضع دوگانه ترامپ و بولتون درباره ایران

کیهان در مطلبی با عنوان “استواری ایران و شکست جنگ روانی آمریکا” نوشت: در دو هفته اخیر، جنگ تبلیغاتی آمریکا و تهدید به حمله نظامی و اقدامات جنجالی ملازم با آن، مانند ادعای اعزام ناوگروه آبراهام لینکلن به خلیج فارس، فضای بسیار سنگینی را ایجاد کرد. به نحوی که در داخل ایران بعضی‌ها باورشان شد که واقعاً درآستانه جنگ قرار داریم و به زودی شاهد رفتاری تهاجمی- نظامی از سوی آمریکا، همان‌گونه که در افغانستان، عراق و لیبی اتفاق افتاد، خواهیم بود. همچنین کسانی هم که تهدیدات آمریکا را واقعاً جدی نگرفتند، کوشیدند آن را برجسته کنند و از فضای موجود به سود اهداف سیاسی خود بهره ببرند و بدین‌سان عملاً به تبلیغات جنگی آمریکا علیه ایران یاری رسانیدند. این در حالی است که بعضی از مطلعین خبره در این حوزه، از جمله در خود آمریکا، تبلیغات جنگی دولت ترامپ را غیرواقع بینانه و غیرقابل تحقق و صرفاً جنگ روانی می‌دانند.

در بخش دیگری از این گزارش می‌خوانیم: هرچند ترامپ افرادی مانند بولتون را برگزید تا سیاست‌های تهدیدآمیز و ارعاب‌آمیز را علیه ایران به‌کار برند، ولی به‌نظر می‌رسد که نیت بولتون و ترامپ یکسان نیست. یعنی ترامپ در پی ارعاب برای تسلیم کردن ایران است. ولی بولتون به‌دنبال همدستی با افرادی مثل نتانیاهو و بعضی کانون‌های ضدایرانی منطقه در عربستان سعودی و امارات و… است، تا به‌شکلی ماجرا را به جنگ واقعی تبدیل کند و جنگ جدیدی در خاورمیانه ایجاد کند که البته جنگ بسیار عظیم و مهلکی خواهد بود.

کیهان در گزارش دیگری با میان تیتر “پلیس خوب- پلیس بد” آمده است: ترامپ بامداد دوشنبه در کنفرانس خبری مشترک با «شینزو آبه»، نخست‌وزیر ژاپن گفت به دنبال تغییر نظام ایران نیست و در تلاش است با تهران وارد گفت‌وگو شود.

این سخنان ترامپ، بر اساس آنچه از ظواهر امر پیدا است در تضاد با مواضع «جان بولتون»، مشاور امنیت ملی کاخ سفید قرار دارد که به دنبال پروژه براندازی نظام حاکم ایران است.

«کوین کریمر»، نماینده مجلس سنای آمریکا، اما قائل به چنین تمایزی میان دیدگاه‌های ترامپ و بولتون نیست و معتقد است که کاخ سفید به دنبال استفاده از راهبرد «پلیس خوب- پلیس بد» است. کریمر می‌گوید سخنانی که ترامپ در ژاپن بر سر زبان آورده، تنها بخشی از راهبرد کلی او در قبال ایران است.

روزنامه جوان درگزارشی با عنوان “مین‌گذاری بولتون در مسیر دیپلماسی نمایشی ترامپ” نوشت: جان بولتون سال گذشته به خاطر رویکردهای ضدایرانی از سوی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا به عنوان مشاور امنیت ملی کاخ سفید انتخاب شد و با راهنمایی‌های بولتون، ترامپ از برجام خارج شد، اما با گذشت یک سال، نحوه مقابله با پرونده ایران، اختلاف‌نظرها در کاخ سفید را افزایش داده است. روزنامه نیویورک‌تایمز روز چهارشنبه در مقاله‌ای به قلم “پیتر بی کر” و “مگی هابرمن” درباره اختلافات در کاخ سفید نوشت: «دونالد ترامپ به تازگی در زمانی نه چندان دور در محل باشگاه گلف خود در فلوریدا از جان بولتون در حال گلایه کردن بود. مهمانان شنیدند ترامپ درباره مشورت‌هایی که دریافت می‌کند شاکی است و می‌گوید آیا بولتون وی را وارد مسیری می‌کند که وی دوست ندارد در آن وارد شود یا نه. برای رئیس‌جمهوری که نظرش درباره همه مشاورانش سریعاً تغییر می‌کند، گلایه خصوصی شاید معنی زیادی نداشته باشد، ولی در روزهای اخیر شکاف میان ترامپ و مشاور امنیت ملی‌اش علنی و باعث ایجاد سردرگمی در سطح جهان درباره سیاست خارجی امریکا شده است». بر اساس این گزارش، «این ناهماهنگی در سفر چهار روزه ترامپ به ژاپن که روز سه شنبه پایان یافت به شکل کاملی نمایان شد. ترامپ در جریان این سفر با اظهارات بولتون درباره تقابل پر مخاطره با ایران و کره‌شمالی مخالفت کرد».

هدف واشنگتن از اعمال فشار، ارعاب جمهوری اسلامی است

به گزارش فارس، «سرگئی ریابکوف» معاون وزیر خارجه روسیه پس از سفر به تهران و مذاکره با مقام‌های ایرانی، از مواضع دولت آمریکا در قبال ایران انتقاد کرد و گفت واشنگتن به دنبال ارعاب جمهوری اسلامی است.

وی در مصاحبه با نشریه «روسیسکایا گازتا» درباره سیاست ایالات متحده در قبال ایران، گفت: «فشار سنگین ایالات متحده به ایران و تلاش برای ارعاب این کشور را شاهد هستیم… در عین حال، هیچ دستور کار مثبتی [از سوی آمریکا] وجود ندارد و ایالات متحده هیچ گزینه جایگزینی ارائه نمی‌دهد و فقط اعلام می‌کند، از جمله از سوی مقام‌های ارشد، که آماده گفت‌وگو است. اما این نمی‌تواند مبنایی برای یک گفت‌وگوی واقعی باشد.»

«جفری کارلینر» استاد دانشگاه بوستون آمریکا در گفت و گو با خبرگزاری مهر درباره تحریم‌های مربوط به تأسیسات هسته‌ای ایران از سوی آمریکا می‌نویسد: هدف از تحریم‌های جدید اعمال فشار بر ایران برای کاهش و یا متوقف ساختن فعالیت‌های خود و حمایت از متحدانش در سوریه، یمن، لبنان و شاید عراق است.

وی در پاسخ به این پرسش که “وزیر امور خارجه ایران اخیراً دونالد ترامپ را از «تیم B» (جان بولتون) جدا کرد. آیا شما فکر می‌کنید ترامپ متمایل به مذاکره با ایران بدون در نظر گرفتن تیم B است؟” می‌افزاید: جان بولتون و مایک پمپئو قطعاً مشتاق تحقق سیاست‌های سخت‌تر ایالات متحده امریکا نسبت به برخی کشورها از جمله کره شمالی، ونزوئلا و روسیه هستند که به نظر می‌رسد اشتیاق آنها نسبت به دونالد ترامپ در این مورد بیشتر است.

شایدآنها همچنین خواهان اعمال سیاست‌های سخت‌تر ایالات متحده امریکا نسبت به ایران باشند نسبت به آنچه ترامپ علیه ایران می‌خواهد. هرچند که این موضوع چندان روشن نیست.

تغییرصحنه سیاسی میان ایران و آمریکا

الف می‌نویسد: (بعد ازخروج آمریکا از برجام و بالا گرفتن تنش‌ها پس از اعلام تمدیدنشدن معافیت‌های نفتی) در واقع ضد انقلاب به بولتون و پمپئو اطمینان داده بودند که می‌توانند در ایران تغییرات جدی را موجب شوند، در مقابل فقط لازم است آمریکا فشارهای خود را با قدرت هرچه بیشتر اضافه و سپس حفظ کند. در این مسیر رفتار و صحبت‌های ترامپ و اطرافیانش در همان ۱۰ ماه مذکور نشان می‌دهد آنها قصد فشار حداکثری به منظور زمینه سازی برای این اغتشاشات را داشته و در کاخ سفید نشسته‌اند تا روز موعود یعنی فروپاشی داخلی در ایران اتفاق بیفتد اما چند واقعیت صحنه سیاسی را تغییر داد.

اولاً مقاومت ملی در ایران برخلاف انتظار ضدانقلاب و آمریکایی‌ها هرگونه درگیری درونی را خنثی و راهبرد فروپاشی از درون را عقیم ساخت. ثانیاً ایران راهبرد سکوت استراتژیک را کنارگذاشت و به‌رو کردن برگ‌های برنده خود در منطقه روی آورد. این تغییر تاکتیک موجب شد راهبرد فشار حداکثری ترامپ که تا دو ماه پیش عموماً بدون پاسخ می‌ماند، ناگهان با سدی مستحکم مواجه شود…ایران کارت‌های متعددی دارد که یک به یک می‌تواند با آن فشار خود به طرف مقابل را افزایش دهد و او را مجبور به عقب نشینی کند؛ فعال کردن بازوهای منطقه‌ای، دیپلماسی فعال منطقه‌ای و بین المللی، عقیم سازی طرح تحریم و به شکست کشاندن آن به عنوان ابزار اساسی دیپلماسی آمریکایی و…. همه این کارت‌های ایران در یک موضوع جمع می‌شود؛ انتخابات ۲۰۲۰ آمریکا.

**گروه نشریات خبری

**پژوهشم **۹۰۵۴**۹۱۳۱

منبع: ایرنا / پزشکی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *